Twitter a yazmaya baslayanlar daha az blog yaziyorlar, ben de cuma yagmurunda greys sonrasi blog okuma keyfimden oluyorum, hos degil hic degil

söylenme

I want world to stop
O kadar yoruldum ve sıkıldım ki bugünlerde. ne yazıyorum ne dinliyorum
sürekli düşünüyorum, sabah ayrı şey akşam ayrı şey düşünmekten çok yoruldum
fiziksel ve mali yorgunluktan bahsetmiyorum bile
dursun her şey, birkaç dakikalığına da olsa dursun..

Eyvah/heyo 11 eylul

Ve iste yine o gun geldi catti. Hani hem cok onemli olup hatirlanmayi istedigimiz-ama sadece gercekten varliginizdan mutlu olanlar, gercekten icinden iyiki var diyenler tarafindan- hem de her sene kutluyup buyutcek ne varki dedigimiz gun..
Bir sene daha yasadim, duvara cizittirilcek bir 365 gun daha. Yoksa bu ceteleyi yilbasinda mi tutmamiz gerekiyordu? bazi seyler bu sene ayni kaldi. Hala yalniz yasiyorum-ama artik eskisi kadar mutlu olmuyorum bundan- , hala ayni isi yapiyorum ve hala ayni adami seviyorum.. sadece 7 rakamini kenara birakip 8 e geciyorum. Birkac sene once hayatimda bazi degisiklikler yapmak icin kafamda belirledigim yasa.yasayip gormek gerekecek bu yasi da- hala kimse sihirli kure hediye etmedi-
Gecen sene rosarioya giderken heyecanliydim, acaba beni seven biri bunu nasil ifade eder diye, bu sene nasil oldugumu bilmiyorum..yine de rosario means something to me..
Eskiden hikayeler yazardim, en azindan bir kac senedir hic bisi cikmadi. Buyumek boyle bir sey mi acaba?
Bugun arabadayken dusundum, ben ne zaman biraktim radyo halimi? ne zaman vazgectim cok param olursa radyomu kurarimdan? Gecenlerde herkes hayalini kurarken neden gecmedi aklimdan? oysa hala muzik, hala duydugum guzel bir sarki beni tam kalbimden vuruyor ve hala ben o sarkiyi dinletmek istiyorum.
buyumek boyle bir sey mi yani?
Bir yandan da baska bir hayalimi yasiyorum gece yaninda uyudugumda bakip mutlu oldugum bi adam var.
Belki de hayalleri unutmak icin henuz erken, hem saat daha 12 bile olmadi, ben daha buyumedim ki.
İc konusmasi-son- simdilik

Pebim icin cok cok mutluyum bu aksam, cok guzel gunleri olmasini diliyorum

zorunlu durak-durak 2 ayvalık

Maalesef Cunda'da denize girmeyi başaramayınca(ortunç ve adada yer yokmuş) mecburen ayvalık'a doğru gittik. en bilinen yer olarak da sarımsaklı plajı geldi tabi aklımıza, plaj iyi deniz temiz de gel gör ki öyle soğuktu ki sızladı tüm vücudumuz. böylece Ayvalık da bize istediğimizi vermemiş oldu. Bir de Şeytanın ayak izini gördük, üstünde pet şişeleri ve paralarla. Yalnız öyle bir manzara vardı ki önüm arkam sağım solum manzaraydı desem yalan söylemiş olmam hakkaten.
Neyseki akşam Cunda keyfini yemekte çıkardık, Giritli'de Girit mezeleri ve özellikle sübye ile midemiz bayram etti.

Durak 1 cunda
Adaları özellikle seviyorum ayrı bir havaları oluyor, evleri sokakları...ha bir de yemekleri.. Şansımıza poyraza denk geldik, her yerde aptal edici bir rüzgar var . Bir de denize girmek çok problem burda, zaten düzgün 1-2 yer var onlar da hep dolu.
Ama doğa meze rakı yetiyor insanı mutlu etmeye.. Mutluyum yanımda da sevdiceğim, daha ne olsun

Ondokuz otuz kab-kad vapuru

Vapurları çok seviyorum.. Evimin en -bu ara tek- sevdiğim yanı vapura yakınlığı, bir yere giderken otobüsle değil deniz yoluyla ulaşıyor olmak..
Burada nefes aldığımı hissediyorum her seferinde, acıtan da olsa mutlu eden de sanki burada nefes almak daha kolay hep.
Bir de çok saçma olacak ama sanki vapur insanları daha kendi halinde, başkalarını rahatsız etmek istemeyen insanlar gibi. Belki de kimse bir diğerinin vapur keyfine engel olmak istemiyor? Kimbilir..
Lokantalı vapurlar mı yapsalar acaba? Var ve ben bilmiyorum belki de.