26

artık evime geçmek istiyorum!

şimdi iş yerinde boş boş oturup müzik dinlerken, scorpions ın sevdiğim birkaç parçasını playlist yaptım. bodrum dönüşü uçaktan inip koştura koştura gittiğim efsanevi çabam sonucu izlediğim scorpions konseri geldi aklıma, bütün koşturmacaya değerd".
"holiday", telefon açıp holidayin ait olduğu insana dinletip o konser klasiğini de yerine getirdim ya artık içim rahat . ben de yaptım cep telden dinletmeyi hehe
yarı hasta bi şekilde ama nasıl olduysa keyifli bi insanım bugün

se deplacer

taşınıyorum, ama hiç belli olmuyor. bu dönemde hiç bu kadar tepkisiz olucağımı düşünmezdim, belki de eksik olduğu için. yanımda aradığımın eksikliğinden..ve -artık- hep eksik olacağını bildiğim için..
changing place _henüz bu aşamadayım, gerisi gelir mi bilmiyorum_
changing time
changing thoughts
changing future

herşeyi...unutmak

önce cevapsız kalan bir soru .. tekrar tekrar acıtan.. hala çok acıtan..

sonra yirmi altıya 18 gün kala, tek yaşama kararında atılan ciddi bi adım ve ardından gelen o garip iyi mi kötü olduğu bilinmeyen garip his.. yalnızlık korkusu, kokusu ..

yürümek

taksi

ve taksicinin bi anda radyoyu açmasıyla başlayan şarkı: sil baştan
sözlerle irkilmek

yukardan gelen işaretlerden biridir belki de..

şimdi tekrar sil baştan dinliyen bünye "sil baştan başlamak gerek bazen hayatı sıfırlamak"diyor , bi yandan biliyor ki hayatı sıfırlayamaz, ama ya hayatı kabullenebilir mi?

dönüp dolaşıp yine istanbulda

"Those who make mistakes blame themselves and close their hearts. It's impossible to fix the mistake; men can't return to the past. That's why they drink. Lushes, drunks, sliding alcohol down their throats to try to dilute the memories that can't be forgotten. Him, does nothing but drink, and questions the glass after it's empty. "Am I wrong? Was I wrong?"

ben seni arayamam..